| قطعاتی که به روغن نیاز دارند | توضیحات |
|---|---|
| ریلهای کابین آسانسور | ریلها مسیر حرکت کابین هستند و در صورت خشک بودن، باعث ایجاد لرزش، صدا و سایش کفشکها میشوند. روانکاری کنترلشده ریلها، حرکت نرم و بیصدا را تضمین کرده و از فرسودگی زودهنگام جلوگیری میکند. |
| ریلهای وزنه تعادل | وزنه تعادل نیز مشابه کابین روی ریل حرکت میکند. خشکی این ریلها باعث انتقال لرزش به کل سیستم و افزایش فشار روی موتور و سیمبکسلها میشود. |
| یاتاقانها و بوشها | یاتاقانها و بوشها در نقاط چرخشی موتور، فلکهها و اجزای انتقال حرکت قرار دارند. بدون گریس یا روغن مناسب، داغ کرده، صدا تولید میکنند و حتی ممکن است باعث گیر کردن یا توقف آسانسور شوند. |
| پولیها و فلکهها | پولیها و فلکههای هرزگرد با چرخش مداوم درگیر هستند. روانکاری اصولی آنها باعث کاهش اصطکاک، صدای کمتر و افزایش عمر بلبرینگها میشود. |
| مکانیزم درب کابین و طبقات | ریل افقی دربها، غلطکها، لولاها و نقاط حرکتی دربهای اتوماتیک نیاز به روانکاری سبک دارند تا از گیر کردن، ضربه زدن درب و خطاهای مکرر در سنسورها جلوگیری شود. |
| سیمبکسلها | سیمبکسلها برای جلوگیری از خوردگی داخلی و شکست رشتهها به روغن مخصوص نیاز دارند، اما میزان آن باید کاملاً کنترلشده باشد تا باعث لغزش روی فلکه کشش نشود. |
| فلکه کشش | فلکه کشش در تماس مستقیم با سیمبکسل قرار دارد. روانکاری بیش از حد در این بخش خطرناک است و کمبود روغن نیز موجب سایش و کاهش راندمان سیستم میشود. |
اگر در ساختمانتان آسانسور دارید، دیر یا زود با صداهای اضافی، لرزشهای خفیف یا حرکت ناهماهنگ کابین روبهرو میشوید. در اغلب موارد، مشکل از خرابی جدی نیست؛ از اینجاست که سؤال مهمی مطرح میشود: کجای آسانسور باید روغن کاری شود تا این صدا و استهلاک کنترل شود و سیستم عمر بیشتری کند؟
برای پاسخ دقیق، لازم است اول بفهمیم روانکاری چه نقشی در کارکرد آسانسور دارد و بعد سراغ قطعاتی برویم که واقعاً به روغن نیاز دارند.
در هر آسانسور دهها قطعه متحرک وجود دارد که روی هم میلغزند، میچرخند و در تماس دائمی با هم هستند. بدون روغن، اصطکاک بین این قطعات بالا میرود؛ فلز روی فلز ساییده میشود، دما بالا میرود و هم صدا و لرزش زیاد میشود، هم عمر قطعه به شدت کم میشود.
وقتی میپرسیم کجای آسانسور باید روغن کاری شود در واقع داریم دنبال همان نقاطی میگردیم که بیشترین اصطکاک را تحمل میکنند و اگر خشک بمانند، خیلی زود خرج میتراشند.
اگر آسانسور نرم، بیصدا و بدون تکانهای ناگهانی حرکت میکند، احتمالاً سرویسکار، کارش را در روانکاری درست انجام داده است. روغن مناسب، حرکت کابین روی ریلها، کارکرد یاتاقانها و باز و بسته شدن دربها را آرام و قابل اعتماد میکند. برعکس، هر صدای سوت، تقتق یا لرزش، یک زنگ خطر است که یعنی جایی در سیستم خشک کار میکند و نیاز به توجه دارد.
ریلها همان مسیرهای عمودی فلزی هستند که کابین و وزنه تعادل روی آن حرکت میکنند. اگر این ریلها خشک باشند، کابین به جای سر خوردن نرم، روی ریل «کِشیده» میشود و همین باعث لرزش و صدا میشود.
در سرویس حرفهای، تکنسین ابتدا سطح ریل را از گردوغبار و گریس قدیمی تمیز میکند و بعد، مقدار کنترلشدهای روغن یا گریس مخصوص ریل را روی سطحی که کفشکها یا رولرهای کابین با آن در تماس هستند، اعمال میکند. اینجا یکی از جوابهای اصلی به سؤال کجای آسانسور باید روغن کاری شود است، چون کوچکترین اشتباه در روانکاری ریل میتواند به حرکت نامتعادل کابین و حتی فرسودگی زودهنگام کفشکها منجر شود.
در موتورخانه و مسیر حرکت، هر جایی که قطعهای میچرخد یا حول محوری حرکت میکند، معمولاً یاتاقان (بلبرینگ یا رولربیرینگ) و بوش وجود دارد. این قطعات بهطور مستقیم با چرخش موتور، فلکهها و مکانیزمهای انتقال حرکت درگیر هستند.
یاتاقان بدون روغن، سریع داغ میکند، صدای غرغر یا زوزه میدهد و در نهایت میتواند قفل کند. قفل کردن یاتاقان در سیستم آسانسور مساوی است با فشار غیرعادی روی موتور، پارگی احتمالی تسمهها یا سیمبکسلها و توقف ناگهانی آسانسور. به همین دلیل هنگام بررسی اینکه کجای آسانسور باید روغن کاری شود، یاتاقانها و بوشها جایگاه ویژهای دارند و معمولاً با گریسهای مخصوص دما و دور بالا روانکاری میشوند.
بسیاری از شکایتها از آسانسور به درب خوب بسته نمیشود، با لگد باید در را ببندیم یا درب هنگام بسته شدن گیر میکند برمیگردد. بخش زیادی از این مشکلات، به روانکاری نامناسب یا نبود روانکاری در مکانیزم دربها ربط دارد.
دربهای اتوماتیک، مجموعهای از ریلهای افقی، غلطکها، لولاها و گاهی چرخدنده و تسمه دارند. در سرویس استاندارد، روی محور غلطکها، نقاط لولایی و بعضی قسمتهای مکانیزم انتقال حرکت، مقدار کمی روغن یا اسپری روانکننده مخصوص اعمال میشود. اگر این نقاط خشک شوند، درب با شدت بسته میشود، وسط راه میایستد یا سنسور ایمنی را دچار خطا میکند.
سیمبکسلها (کابلهای فولادی کشش) دائماً روی فلکههای کشش و هرزگرد حرکت میکنند. از یک طرف به روانکاری نیاز دارند تا داخل رشتههای سیم دچار خوردگی و شکست نشود؛ از طرف دیگر نباید آنقدر روغنکاری شوند که اصطکاکشان با فلکه کشش پایین بیاید و سر بخورند.
در اینجا پاسخ به اینکه کجای آسانسور باید روغن کاری شود به تنهایی کافی نیست؛ نوع روانکننده و میزان آن هم حیاتی است. معمولاً از روغنهای با ویسکوزیته مشخص استفاده میشود که ضمن محافظت از سیمها، روی سطح خارجی کابل، لایهای خیلی نازک و کنترلشده تشکیل میدهند. اگر سیمبکسل بیش از حد چرب شود، ممکن است هنگام شتابگیری و ترمز، روی فلکه سر بخورد و سیستم با خطای لغزش مواجه شود.
جمعبندی ما این است که برای نگهداری اصولی، باید دقیق بدانیم کجای آسانسور باید روغن کاری شود و مهمتر از آن، چه نوع روغنی، با چه مقدار و در چه فاصله زمانی استفاده شود. نقاط کلیدی شامل ریلهای کابین و وزنه تعادل، یاتاقانها و بوشها، مکانیزم دربها و سیمبکسلها و فلکههای کشش هستند.
روغنکاری بیبرنامه و از سر دلسوزی میتواند به همان اندازه خطرناک باشد که خشک کار کردن سیستم؛ چون احتمال لغزش، آلودگی چاهک و خرابی زودهنگام قطعات را بالا میبرد. بهترین رویکرد این است که سرویسکار متخصص، بر اساس نوع آسانسور، میزان ترافیک، عمر تجهیزات و استانداردهای روز، برنامه روانکاری دورهای تنظیم کند تا آسانسور سالها نرم، بیصدا و ایمن کار کند.
مطالب مرتبط:
نوشتههای تازه
شرکت ستاره فراز نما-SetLift (سخاوت)
تهران-بزرگراه اشرفی اصفهانی-پایین تر از بلوار مرزداران-کوچه گلستان 14-برج نگین رضا-طبقه سوم جنوبی-واحد 307
خدمات ما
دسترسی سریع
تولیدات ما
آخرین مقالات
دسترسی ها
تمامی حقوق مادی و معنوی این وبسایت متعلق به شرکت ستاره فراز نما-SetLift (سخاوت) می باشد و هر گونه کپی برداری پیگرد قانونی دارد.
