مهمترین موارد تست و بازرسی آسانسور در محدوده موتورخانه آسانسور

مهمترین موارد تست و بازرسی آسانسور در محدوده موتورخانه آسانسور

 آسانسورهای ساختمان شما باید تا زمانی که به درستی مورد استفاده قرار می‌گیرند؛ به ارایه خدمات ایمن و مطمئن برای مشتریان ادامه دهند. با این حال، همه مشتریان آنچنان که باید؛ نگهداری از آسانسور را در اولویت قرار نمی‌دهند. برای اطمینان از بالاترین سطح ایمنی آسانسور، بازرسی منظم ضروری است.

نکته مهم در یک بازرسی موفق؛ داشتن یک برنامه و رعایت اصول است. به همین دلیل است که یک چک لیست می‌تواند ابزاری فوق العاده مفید برای هر کسی که مسئول تعمیر و نگهداری است باشد.

به عنوان مثال، یکی از جزئیات مهم اما نسبتاً کوچک در داخل اتاق ماشین، دکمه توقف اضطراری است. اگر این امر به عنوان بخشی از تعمیر و نگهداری منظم بررسی نشود، می‌تواند برای هر کسی که از آسانسور استفاده می‌کند، فاجعه آور باشد. تضمین عاری بودن مانع از مساحت گودال یکی دیگر از مراحل مهم است. خصوصاً با توجه به اینکه نصاب ها و تعمیرکاران آسانسور بالاترین میزان آسیب دیدگی را در بین صنعت ساخت و ساز دارند.

موتورخانه آسانسور

موتورخانه آسانسور
موتورخانه آسانسور

اتاق موتور آسانسور (که بعضاً به آن اتاق دستگاه آسانسور گفته می‌شود)، اتاقی است که ماشین آلات و کنترل های الکتریکی موجود در آن را در خود جای داده است.

یک اتاق موتور آسانسور معمولاً شامل موارد زیر است:

  • قطع برق
  • ماشین (از نوع دنده ای یا از نوع طبلی).
  • ترمز ماشینی
  • موتور محرک
  • رمزگذار
  • مجموعه ژنراتور موتور
  • انتخابگر
  • فرماندار ضد وزنه
  • نگهدارنده بکسل
  • وسایل روشنایی و کلید کنترل نور
  • دستگاه های اعلام حریق
  • تیر بالابر
  • تجهیزات تهویه مطبوع.
  • شیارهای انحراف دهنده

به طور معمول، ورودی یک اتاق موتور آسانسور در یک راهرو عمومی قرار دارد، اما اتاق باید کاملاً محصور باشد یا در غیر این صورت از دسترسی غیر مجاز محافظت شود.

یک اتاق موتور آسانسور باید از تهویه مناسب برخوردار باشد و یک محیط کنترل شده برای جلوگیری از آسیب رسیدن به تجهیزات فراهم کند. برای بالا بردن ماشین آلات و قطعات سنگین از داخل اتاق باید یک تیر بالابر در سقف و یک دریچه کف وجود داشته باشد.

برای بالابرهای کششی، اتاق معمولاً بالای بالابر قرار دارد که توسط تجهیزات ارائه می‌شود. این مکان اغلب در پشت بام یک ساختمان یا دو طبقه بالاتر از بالاترین طبقه ای است که آسانسور مورد استفاده قرار می‌گیرد.

در صورت عدم دسترسی به فضای سربار، اتاق را می‌توان در طبقه همکف یا زیرزمین نیز نصب کرد. در این حالت، کابل آسانسور یک زنجیره کامل است که دارای یک شیار بدون برق در بالای شافت و یک شیار دارای نیروی نیرو در پایین است. در مورد بالابرهای هیدرولیکی نیز ممکن است در طبقه همکف یا زیرزمین باشد.

انواع موتورهای مورد استفاده در آسانسورها

انواع موتورهای مورد استفاده در آسانسورها
انواع موتورهای مورد استفاده در آسانسورها

به طور معمول و به طور کلی سه نوع موتور وجود دارد که در سیستم های آسانسور استفاده می‌شود: AC ، DC و یک موتور که ترکیبی است از این دو نوع.

موتور AC-2 یک موتور اولیه است که حداقل نیم قرن پیش برای آسانسورهای کم سرعت محبوب بود. برای کاهش سرعت و افزایش گشتاور رانندگی معمولاً دنده‌ای است.

موتورهایی که معمولاً در آسانسورها مورد استفاده قرار می‌گیرند؛ موتورهای القایی AC هستند. همه پله برقی چهار دنده دارند. دو چرخ دنده در حال حاضر در هر دو طرف، در بالا و دو چرخ دنده و در هر دو طرف در پایین وجود دارد. موتور الکتریکی با این چهار دنده کار می‌کند.

نکته: قبل از نصب آسانسور، کلیه پیمانکاران یا مالکان عمومی باید این چک لیست را تکمیل کنند. عدم موفقیت در رعایت این الزامات؛ ممکن است منجر به بازرسی همراه با هزینه‌های اضافی شود. بلافاصله، شرایط ساختمانهایی را که مطابق با استانداردها نیستند، بایستی گزارش داد.

مهمترین موارد تست و بازرسی آسانسور در موتورخانه آسانسور

  1. آمپراژ موتور و خرابی موتور را بررسی کنید.
  2. هرگونه نصب نادرست را بررسی کنید.
  3. در صورت لزوم، سیستم خنک کننده، فیلتر هوای تمیز را بررسی کنید.
  4. از نظر لرزش و سر و صدا غیرمعمول بررسی کنید.
  5. تغییر رنگ یا گرم شدن بیش از حد غیرمعمول را بررسی کنید.
  6. پیچ ها و پیچ و مهره ها ممکن است به دلیل ارتعاشات، تغییرات دما و غیره شل شوند، آنها را محکم کنید و در صورت لزوم دوباره چک کنید.
  7. از نظر خوردگی و آسیب؛ مواد عایق و رسانا را بررسی کنید. مقاومت عایق را با استفاده از megger اندازه گیری کنید.
  8. عملکرد سوئیچ های محدود و سوئیچ حد اضافه سفر را تأیید کنید. همچنین، عملکرد اتصال درب، عملکرد سوئیچ تماس درب و عملکرد نشانگر سوئیچ موقعیت را بررسی کنید.
  9. بررسی کنید که روغن روغن در گلدان روغن برای روغن کاری ریل های راهنما کافی است. همچنین سطح روغن دنده را برای مجموعه گیربکس بررسی کنید.

روغن کاری ریل راهنمای آسانسور

برای اطمینان از عملکرد آنها، توقف اضطراری، زنگ خطر اضطراری و وسایل ارتباطی را امتحان کنید.

فاصله های بین وزنه مقابل و قفس را بررسی کنید. همچنین، فاصله بین وزنه مقابل و بافر را اندازه بگیرید. ترخیص کالا از گمرک بین وزنه مقابل و بافر قابل اندازه گیری با قفس در بالاترین موقعیت متوقف می‌شود.

آزمایش بار برای آسانسور را انجام دهید. آزمایش بار باید در مراحل تدریجی انجام شود و پارامترها برای هر مرحله ثبت شوند.

کارایی ترمز را بررسی کنید. تست ترمز برای کشش با ۲۵٪ بار بیشتر از میزان انجام شده انجام می‌شود. در صورت نیاز به تنظیم گشتاور ترمز برای ماشین کششی، با کمک چرخاندن مهره باید طول فنر تغییر یابد.

درجه حرارت را در مکان های مختلف مانند هسته استاتور موتور، پوشش روغن دنده دستگاه کشش، کنترل کننده اینورتر و مدار کنترل و اتاق ماشین بررسی کنید.

قطعاتی که جهت بالا بردن ایمتی؛ باید در موتورخانه آسانسور نصب شوند:

قطعاتی که جهت بالا بردن ایمتی؛ باید در موتورخانه آسانسور نصب شوند:
قطعاتی که جهت بالا بردن ایمتی؛ باید در موتورخانه آسانسور نصب شوند:

بالابر وینچ

محدود کننده سرعت دستگاهی است، که مکانیزمی را برای فعال کردن دستگاه های ایمنی به نام گیرنده فعال می‌کند که کابین را متوقف می‌کند و آن را بر روی ریل نگه می‌دارد.

ایستگاه کنترل دستگاه ولتاژ پایین (NKU)، که عملکرد آسانسور را کنترل می‌کند.

یک دستگاه ورودی که تأمین و حذف ولتاژ از آسانسور را فراهم می‌کند.

سوئیچ روشنایی ماشین و معدن

سیستم تعلیق طناب کششی (برای آسانسورهای دارای سیستم تعلیق polyspastny)؛ نصب دستگاه (مونوریل) باید در اتاق ماشین برای حلق آویز وسیله بالابر استفاده شده در تعمیر برای جابجایی تجهیزات آسانسور فراهم شود. نصب تجهیزات و نصب ارتباطات غیر آسانسوری در دستگاه و اتاق های جعبه قرقره؛ مجاز نیست. در ماشین و اتاق های جعبه قرقره ؛ مکانیسم ها و دستگاه های تعمیر و نگهداری آسانسور، تجهیزات تهویه و تهویه هوا یا گرمایش، به استثنای گرمایش بخار، دزدگیر یا اعلام حریق و تجهیزات اطفا حریق نصب می‌شود.

نصب خطوط لوله بخار و گاز در موتورخانه و اتاق قفل شده؛ مجاز نیست. استفاده از دستگاه و مسدود کردن اتاقها برای عبور به سقف و سایر اتاقهای مربوط به آسانسور مجاز نیست. اتاقهای ماشین باید از هر طرف و تا ارتفاع کامل و همچنین طبقه فوقانی و کف یک حصار محکم داشته باشند. سقف اتاق جعبه قرقره؛ می‌تواند بشقابی باشد که روی آن وینچ قرار دارد و دهانه بالای آن را کاملاً پوشانده است. اتاق ماشین باید مجهز به روشنایی الکتریکی ثابت باشد، حداقل ۲۰۰ لوکس در سطح کف روشنایی داشته باشد. مناطق قرارگیری تجهیزات و نگهداری آنها باید مجهز به تجهیزات روشنایی ثابت باشند و حداقل ۲۰۰ لوکس دارای تجهیزات روشنایی باشند.

ورودی ماشین و جعبه قرقره باید از طریق درب باشد. ورود به جعبه قرقره، از طریق دریچه از موتورخانه مجاز است. درها باید محکم باشند و به داخل باز نشوند. حداقل ابعاد درب موتورخانه ۰.۸ ۱. ۱.۸ متر و در جعبه قرقره ۰.۶ ۱.۴ ۱.۴ متر است. درها و دریچه ها برای دسترسی به ماشین و جعبه قرقره باید مجهز به قفل باشد، از بیرون با کلید باز شود و از داخل اتاق بدون کلید باشد.

تجهیزات زیر در جعبه قرقره در ماشین موتورخانه آسانسور نصب می‌شود:

منحرف کردن جعبه قرقره، ضد کاسه، محدود کننده سرعت، طناب های کششی برای آسانسور با تعلیق polyspastny، سوئیچ های روشنایی جعبه قرقره، قطع کننده مدار کنترل آسانسور برای خاموش کردن آسانسور در هنگام تعمیر و نگهداری تجهیزات در یک جعبه قرقره طراحی شده است.

کف دستگاه و جعبه قرقره باید دارای پوشش ضد لغزش باشد که گرد و غبار ایجاد نکند. اطراف سوراخهای بالای شافت آسانسور باید دست انداز قرار گرفته باشد که از سطح دال کف یا کف کمتر از ۰.۰۵ متر بیرون زده باشد. حداقل فاصله لبه سوراخ تا عناصر متحرک عبوری از آن باید حداقل ۰۱/۰ متر باشد. کف دستگاه و جعبه موتور ممکن است دارای چندین سطح باشد.

از طرف دیگر یک پله ثابت (پله ها) باید در زاویه بیش از ۶۰ درجه نسبت به افق ترتیب داده شود یا یک سطح شیب دار باید با زاویه تمایل به افق بیش از ۲۰ درجه مجهز شود. اگر اختلاف سطح از ۰.۵ متر بیشتر باشد، باید راه پله سطح شیب دار و سکوی بالایی در منطقه اختلاف سطح با نرده هایی با ارتفاع حداقل ۰.۹ متر نرده بندی شود.

ارتفاع نواحی سرویس تجهیزات در موتورخانه باید حداقل ۲.۰ متر و مسیرهای عبور از این مناطق حداقل ۱.۸ متر باشد. از کف معبر یا قسمت سرویس تا عناصر کف اندازه گیری می‌شود. در بالای قسمتهای چرخاننده وینچ و تجهیزات موجود در اتاقک موتور، باید فضای خالی با ارتفاع حداقل ۰.۳ متر وجود داشته باشد.

ارتفاع واضح اتاقک موتور، از کف تا عناصر کف اندازه گیری می‌شود، باید حداقل ۱.۵ متر باشد. برای کارهای تعمیراتی زیر سقف اتاق ماشین آلات آسانسورها، به غیر از اتاق بار کوچک، دستگاه هایی (تیرآهن) را برای تعلیق وسیله بلند کردن بار استفاده شده برای این کارها نصب کنید. روی آنها یا در نزدیکی آنها ظرفیت حمل یا بار مجاز آنها را نشان می‌دهد.

در جلوی دستگاه های کنترل باید یک منطقه سرویس (زمین آزاد) وجود داشته باشد. عمق آن از سطح خارجی کابینت ها (پانل ها) باید حداقل ۰.۷۵ متر و عرض آن برابر با عرض کامل کابینت (صفحه) باشد، اما کمتر از ۰.۵ متر نباشد. اندازه منطقه سرویس (سکوی رایگان) برای سرویس دهی قطعات متحرک مستقر در تجهیزات مکانیکی دستگاه باید حداقل ۰.۵ ۰. ۰.۶ متر باشد. معابر به مناطق خدماتی باید حداقل ۰.۵ متر باشد. در صورت عدم وجود قطعات متحرک ، می‌توان آن را به ۰.۴ متر کاهش داد.

در یک آسانسور باری کوچک، ابعاد و وزن تجهیزات کم است و بنابراین چیدمان دستگاه و جعبه موتور این آسانسور از برخی ویژگی ها برخوردار است. اتاق قرارگیری وینچ و جعبه موتور آسانسور کوچک باری مجاز است که در زیر سقف طبقه فوقانی سرویس دهی آسانسور قرار گیرد. در این حالت تعمیر و نگهداری آنها باید از طریق روزنه هایی انجام شود که توسط درهایی که با کلید مخصوص باز می‌شوند قفل می‌شود.

درصورتی که ارتفاع از سطح طبقه فوقانی تا کف اتاق؛ که جعبه‌های وینچ و راهنما در آن قرار داده شده است از ۳ متر بیشتر نشود، نصب راه پله ثابت برای دسترسی به روزنه ها ضروری نیست. به این ترتیب، دستگاه ورودی وینچ، NKU و ترانسفورماتورها باید در یک کابینت فلزی قفل شده قرار بگیرند.

در یک دستگاه آسانسور حمل بار کوچک ممکن است اتاق وجود نداشته باشد. در این حالت، مکانیزم بالابر توسط یک پوشش فلزی با دوام محافظت می‌شود، با یک قفل، قفل شده است و دستگاه ورودی، سوئیچ ولتاژ پایین، ترانسفورماتورها و سوئیچ در مجاورت وینچ، در یک کابینت فلزی دارای قفل قرار می‌گیرند. قبل از درب کابینت، باید یک گذرگاه به عرض حداقل ۰.۷۵ متر برای تعمیر و نگهداری GCC فراهم شود.

شرکت های ساخت آسانسور، به دنبال کاهش هزینه آسانسور، افزایش قابلیت اطمینان آن و ساده نگهداری، نه تنها کارهایی را برای بهبود واحدهای اساسی اساسی انجام می‌دهند، بلکه از راه حل های جدید طرح نیز استفاده می‌کنند. بنابراین، شرکت فنلاندی KONE یک وینچ بدون دنده جمع و جور با درایو متغیر درایو متناوب AC EcoDisc ایجاد کرده است، از یک آسانسور MonoSpace مسافری رونمایی می‌کند که دیگر اتاق ماشین ندارد. وینچ در اتاق موتور آسانسور قرار گرفته و به راهنمای کابین در ناحیه سکو سطح بالا محکم می شود. وینچ از سقف کابین؛ مجاور اتاق موتور آسانسور، ساخته می‌شود. ایستگاه کنترل (NKU) در دیواره حصارکشی معدن، کنار درب شافت طبقه فوقانی نصب شده است. چنین طراحی آسانسوری به دلیل نداشتن اتاق ماشین، بخش اعظمی از هزینه ها را کاهش می‌دهد و از هزینه های هنگفت در مراحل؛ تولید، نصب و نگهداری می‌کاهد.

شافت بالابر؛ فضایی است که در آن کابین، وزنه مقابل و یا دستگاه های متعادل کننده کابین حرکت می‌کنند. شافت باید از سکوهای مجاور و نردبان هایی که ممکن است افراد یا تجهیزات در آن قرار بگیرند جدا شود: با دیوارها، کف ها و یک کف یا فاصله برای ایمنی کافی باشد. اتاق موتور آسانسور؛ می‌تواند به طور کامل یا جزئی حصارکشی شود، دارای نرده ای غیر مداوم باشد و می‌تواند تجهیزات زیر را در خود جای دهد: کابین طراحی شده برای حمل و نقل افراد و یا محموله وزنه تعادل، دستگاه تخلیه درایو آسانسور، طنابهای کششی یا زنجیرهایی که از طریق آنها نیروی کشش از مکانیزم بالابرنده منتقل می‌شود.

نتیجه گیری:

آسانسورها بایستی به بسیاری از ویژگی های ایمنی مجهز شده باشند تا هر واحد به روشی ایمن کار کند. برخی از ویژگی های آسانسور عبارتند از:

باتری اضطراری، دستگاه پائین آورنده اضطراری، سیستم روشنایی اضطراری، دکمه ALARM موجود در داخل کابین، قفل درب، INAL LIMIT SWITCH، DEVELING DEVICE، HANDRAIL، TELEPHONE، FLOW CONTROL VALVE، دستگاه شیب، CAR DOOR CONTACT، پرده سبک INFRARED (قابل استفاده برای آسانسورهای دارای درب آکاردئونی)

در آخر؛در این مقاله؛ مهمترین موارد تست و بازرسی آسانسور در محدوده موتورخانه و ویژگی های ایمنی که آسانسورها باید به آنها مجهز باشند، پرداختیم. ممنون از اینکه با ما همراه بودبد.

پیوند های اشتراک گذاری پست

Share on whatsapp
Share on telegram

نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *